Komedi Dünyam 2

"yalnız kalan ruhumun acısı çok büyük olur... ah burda olsan ya da uçup gelsem rüyalarına, ömrüme ömür versen, sevgime sevgini katsan, bana sultan olsan, gecelerime doğsan, dünyadaki cennetim olsan..." diyordu. hiç görmediği o kıza, bunları söyleyebiliyordu o... kalbi titriyordu bunları içi yanarak söylüyordu eminim çünkü seside titriyordu... nasıl oluyorduda hiç görmeden bu kadar derin hissiyatlar besleyebiliyordu. bir yandanda aklıma geçen yine yolda dinleyişlerde bulunurken kulağıma takılan bir konuşma geliyordu bu yazılanları okurken. şöyle diyordu genç yanındaki kıza;
- Tamam hoş sohpet bir kız, güzel muhabbet ediyorda herşey muhabbet değil ki.
kız bu cevaba yanıtsız kalıyordu ve bu esnada ben iki kelimelik dinleyişte bulunduğum insanların yanından düşüncelere dalarak geçmiş oluyordum. Peki herşey muhabbet değilde neydi? Güzellik nereye kadar götürürdü ilişkilerini.insanların birbirini anlamasını,tanımasını,iletişim kurmasını sağlayan kelimeleri miydi yoksa estetik hazları mı? kelimelerimiz olmadan o güzelliği bile belirtemiyorken insanları güzellikle sınırlamak aslında herşeyin muhabbet olması gerektiğini ancak o zaman paylaşabileceğimizi bizi biz yapanın kelimelerimiz olduğunu unutmak sanırım erkeklere yaraşan extra bir kabiliyet istiyor :) herneyse kafam çok dağınık ve anlatmak istediklerimin çeyreğini bile anlatamadığımın farkındayım ama sanırım söyleyeceklerim bu kadar.