Galiba komik şeyler, Ben ve 22 Nisan'a dair

Bu günlerde ruhumda mevsimler gibi sürekli değişiyor hüzün, mutluluk işte bişeyler bişeyler...

Bugünden anektodlar

Annem neden yatağını toplamadın diye kızdı. Şu ev kadınlarını hiç anlamam akşam yeniden yatacaksan sabah yatağı toplamanın ne anlamı var ki.( Seslerinizi duyar gibiyim "yuhh sende kız mısın beee" ama valla gereksiz bide ben acayip pasaklıyım yaa valla türkiyede herşey olur ya bir pasak avı yarışması olsa hani jürilerin birbirine girdiği cinsten ya da çöpstar yarışması falan kesin ben kazanırdım. Evde bişeyler zayi olmasın diye yapmadığım kalmıyor. Bu yüzden Yeliz(kardeşim) bana çöp tenekesi diyor. Bu arada ben ve kardeşim yalnız yaşıyoruz ve acızzz aç!!! Napayım makarna yemekten içimde makarna ağacı çıktı bee.)


Mutfakta yemek yapıyorduk (sanki başka bir yerde yapılırmış gibi) annem dedi ki karabiberi az koy. Az göreceli bir kavram değil mi ya bana çok gelen ona az geliyorduysa??


Reklamları izliyordum o ara bir reklamda geliş gidişli birşeylerden bahsediyordu. Ama ben çoktan başlamıştım düşünmeye: gelmek ve gitmek arasındaki fark neydi? İkiside insana bu kadar hüzün veriyorken sıkıştırılmış zaman dilimleri miydi canımı acıtan? Baba artık gitmenizi ve sonra yeniden gelmenizi istemiyordum, hep benimle kalın, sana ve anneme ihtiyacım var,bu yalnızlık ve her an sizden uzakta öleceğim korkusu beni üzüyor. Ama herşey bizim için değil mi? Bunada şükür Ya Rab!!!



Yarın 23 Nisan benim çocuk ruhum babamların hep yanımda olmasını, seneye üniversitemde olmayı ve artık mutlu olmayı diliyor...