içimden senin için geçen tüm duygular, tüm bu notalar besteler başka bir erkeğe armağan ediliyor...

mecburum ve buna sen mecbur bıraktın beni! durumun bu olması gidişinden daha çok yakan canımı!!!

Sabrı öğütler zaman, oysa odur durmayan! Ben beklerim de zaman beklemez ki beni!
İyisi mi sen kalk,
geç karşıma,
dön, gel yavaşça...
demişti pinhani bir zamanlar, o günler de geçmiş gitmiş..

Çığlık limanıydı donmuş simalarının suyun yüzüne doluştuğu,
adı bu ya çığlık limanı, seslendim...
asırlar çığlıklarımı bastırdı,
zaman kendini yitirdi, bense sesimi...
bir tek güzelliğindi zamanın ötesine geçip donmuş simamda gözlerimi parlatan....

bir kardelenim bense,
çığlığınla düşen çığa inat kendince sonsuz olan beyazlığını deşip geçmeye cesaretli...
sağırlık belki korkudan, belki soğuk taşa yatırılmış umutlardan!
sağırlık ama duymaya aç..

yazıp yazıp siliyorum, düşünüp düşünüp unuttuğum gibi...
bu aldanmış yüreğin sancısı, dile(sadece yüreğin kendisine ya da ruha) değil de kaleme değse kor olan sadece kendinin olmadığı şahit bulunurdu belki..
belki...

gözlerim uykuya hasret,
bak gece dönüyor sabaha,
güneşlerimin ömrü kısa,
ruhum hatıralara çivilenmiş,
kurtuluşum olur mu gelişin ya da düşer miyim rüyalarına...
ah bir gelsen gecelerime sultan olsan, dünyadaki cennetim...

müjdeyi veren kalp olsun,
ben geldim değil, sana bir sen getirdim desin o bal dudaklar..
belki gözde yeşil yok ama ruhu ömre zümrüt yeşilini serpmeye kadir,
saçları cennete uzanan merdiven olsun..
Aşk-ı siyah matem katar geceye, sana Leyl'in yıldızlarını getirdim unutsun izanın kederi..

ayın yüzü yaralıdır, bir avuntu olmak kanatır yaralarını...

Sadakat, hiçliğin içinden gelen ilan-ı aşk

bekçi saniyelere emanet ettim seni , sabır dolu saatlerin olsun diye..
kapkara koridorlardan geçtim, zifiri gördüm, soğuğu içime işledi, kabuslarım oldu duvarların sessizliği sensizliğimde ama yine de geldim vakt-i saatinde...

Düşüyorum,
öyle bir düşmek ki, yokluğun yerle aramda olan şeyleri birer birer yıkıyor..
Gözlerimde canlanan her zerrenle yükseldiğimi sanıyorum ki, hani yerler, gökler beraber anılır ya ben de seninle anılırım sanıyorum bir an..
Sonra koca koca yalanlarımın girdabında buluyorum kendimi, bırak beraber olmayı aramıza nice putlar sokmuşuz adı yokluğun olan...